အင်တာဗျူး
Border News Agency
ကျောက်တော်၊ ဇွန်၂၇။

အာရက္ခတပ်တော်(AA)ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ကျောက်တော်မြို့နယ်၊ ဝါးတောင်ကျေးရွာ၊ ဝါးတောင်ကားဂိတ်မှာ နေထိုင်တဲ့ အသက် ၇၄ နှစ်အရွယ်ဒေါ် ခိုင်စိန်လှဟာ ပြီးခဲ့တဲ့ဇွန်လ ၁၉ ရက်နေ့က သေဆုံးသွားခဲ့ပါတယ်။

သူမဟာ အစာအိမ်သွေးကြောပြတ်ရောဂါကြောင့် ဆေးခန်းမှာဆေးကုသမှုခံယူနေချိန် ဇွန်လ ၁၉ ရက်နေ့ ညနေက အရေးပေါ်သွေးရှာမရလို့ အသက်ဆုံးရှုံးသွားတာလို့ မိသားစုဝင်တွေက ဆိုကြပါတယ်။

အဲဒီလိုသေဆုံးသွားရတာ၊ သွေးရှာရခက်တာတွေအကြောင်း သူမရဲ့မိသားစုဝင်တဦးက Border News Agency ကို တွေ့ဆုံပြောပြထားပါတယ်။

“နာမည်က ဒေါ်ခိုင်စိန်လှပါ။အသက်ကတော့ခုနှစ်ဆယ်လေးနှစ်ပါ။ ရောဂါကတော့ အစာအိမ်သွေးကြောပေါက်တာပါ။ ဖျားခဲ့ပါတယ်။ ဖျားပြီးတော့အစာမစားဘူး။ အစာအိမ်နာသွားပြီးတော့ အစာအိမ်သွေးကြောပေါက်တာပါ” လို့ ဆရာဝန်က ပြောပါတယ်။

အဲဒါကတော့ဆေးရုံကို ကြာသပတေး နေ့ကရောက်သွားတာပါ။ ဖျားတာကတော့ အိမ်မှာလည်း တရက်နှစ်ရက်ဖျားခဲ့ပါတယ်။

အဲဒီနေ့တရက်ထဲပါ။အချိန်မှန်မရလို့ပါ ။သွေးလိုအပ်တယ်လို့ ဆရာဝန်ကပြောပါတယ်။ ဆယ့်နှစ်နာရီလောက်ကနေပြောခဲ့တာ သွေးရှာလို့အဆင်မပြေနိုင်ဘူး။တယောက်လာလည်း အဆင်မပြေဘူး။ သွေးလာလှူတဲ့သူတွေကလည်း သွေးအားနည်းနေလို့ယူလို့မရပါ။ အဆင်မပြေပါဘူး။ တခြားနေရာသွားပြီး ရှာဖို့ကလည်းအဆင်မပြေပါဘူး။ ဆက်သွယ်ရေးလည်းမကောင်းတော့ ရှာဖို့ကအ ဆင်မပြေဘူး။ သွေးသွင်းတာနောက်ကျသွားလို့ပဲထင်ပါတယ်။”

“သွေးအခက်အခဲကတော့ သွေးကလို အပ်နေပြီ သွားရှာဖို့ကလည်းအဆင်မပြေဘူး။

အရင်တုန်းကလိုဆိုရင်တော့ ဖုန်းလိုင်းတွေရှိရင် ကိုယ့်အမျိုးထဲက နေရာတိုင်းကသွားပြီးရှာလို့ရပါတယ်။အခုက တော့ တယောက်ကိုဆို ဆိုင်ကယ်နဲ့သွားလိုက်၊ဟိုကိုသွားလိုက်နဲ့အဆင်မပြေပါဘူး။လူကိုယ်တိုင်သွားပြီး ခေါ်နေရပါတယ်။

ပထမဆုံးကတော့ ဆရာဝန်ကပြောပါတယ်။ ဒါက အစာအိမ်သွေးကြောပေါ က်တာ။အစာအိမ်သွေးကြောပေါက်လို့ သွေးလိုအပ်တယ်လို့ ပြောပါတယ်။

သွေးရှာတော့ ပထမတယောက်ရောက်လာပါတယ်။ သွေးလှူမယ့်သူကိုလည်း သွားပြီးရှာရပါတယ်။ သွေးလှူမယ့်သူက ရောက်လာတယ်။သွေးကနှုတ်ဖို့ အဆ င်မပြေဘူး။နောက်ထပ်သွားရှာတယ်။ အဲဒီလိုနဲ့ပဲ အချိန်တွေကြန့်ကြာသွားပါတယ်။

အသင်းနာမည်ကတော့မသိပါဘူး။ အပေါက်ဝမြို့က သွေးလှူတဲ့အသင်းနဲ့ချိတ်ဆက်ပေးပြီး အဲဒီအသင်းကိုညွှန်ပေးတာပါ။ဆရာမတွေကလည်း သူတို့ခေါ်လာတဲ့သူက အဆင်မပြေ။နောက် ထပ်သွားရှာတယ်။သူတို့ကလည်း နော က်ထပ်သွားပြီးရှာပေးပါသေးတယ်။နောက်ကျသွားတယ်လို့ပဲပြောရပါတော့မယ်။

သွေးရလာတဲ့အချိန်ကသူတို့ရှာပေးတဲ့သွေးကအဆင်မပြေလို့ ကျွန်မတို့ကိုယ်တိုင်သွားရှာခဲ့ပါတယ်။ ကိုယ်တိုင်သွားရှာပြီး လှူမယ့်သူရလာခဲ့ပေမယ့် လူနာကတော့သွေးသွင်းလို့ မမှီတော့ပါဘူး။

အဲဒီလိုမျိုးတွေတော့ မဖြစ်စေချင်ပါဘူး။ ဖြစ်နိုင်လို့ရှိရင် ကျွန်မတို့ကိုယ်တို င် အဲဒီလိုမျိုးအသင်းတွေမှာ ဝင်ချင်တဲ့စိတ်မျိုးဖြစ်လာပါတယ်။

သွေးတလုံးလိုအပ်တာနဲ့အသက်တခုလုံးရှုံးဆုံးသွားရတယ်။အဲဒါကြောင့်လ ည်းဆရာဝန်ကသွေးလိုအပ်တယ်လို့ပြောတယ်။သွေးမသွင်းလိုက်ရလို့ သေ ဆုံးသွားတော့ ကျွန်မတို့က သွေးလိုအပ်တယ်လို့ပဲထင်ပါတယ်။

ကျွန်မတို့ကိုယ်တိုင်တောင် အဲဒီလိုအသင်းတွေမှာ ဝင်ချင်စိတ်ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ လှူချင်တိုင်းလှူလို့ ရတာမဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်ကလှူချင်တယ်။ ကိုယ်နဲ့သွေးအမျိုးအစားကမတူဘူး။ ဘယ်လိုပဲကိုယ့်အဘွားဖြစ်နေပါစေ။ လှူတဲ့သူကလည်း အဆင်မပြေဘူး။နောက်ထပ်ရှာဖို့ကလည်း အဆင်မပြေဘူး။

အဲဒီလိုအခက်အခဲတွေကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မကြုံတွေ့စေချင်ပါဘူး။အေသွေးအမျိုးအစားပါ။ ပြောစရာတော့မရှိပါဘူး။ သေဆုံးသွားတဲ့လူကတော့သေဆုံးသွားပြီ။

ဒီမှာက အသက်ကြီးရွယ်အိုမို့လို့ဖြေသာသေးတယ်။ အသက်က ခုနှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်ဖြစ်လို့ အော်… သေဆုံးဖို့အရွယ်မို့လိုသေဆုံးသွားတာ။

နောက်ပြီး ကလေးတွေ၊လူငယ်၊လူလ တ်တွေဆိုတော့ တကယ့်ကိုမထင်မှတ်ဘဲ မခံစားနိုင်ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်မတို့တွေတောင် စိတ်ကမကျေနပ်ချင်သလိုဖြစ်သွားပါတယ်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်နေပါစေ။ လိုအပ်တဲ့အချိန်မှာတော့ ကိုယ့်ဘက်က အတတ်နိုင်ဆုံးလုပ်ကြည့်ပစ်လိုက်ချင်ပါတယ်။ သွေးသွင်းလိုက်ရင်များ ရှင်လာနိုင်မလား အဲလိုမျိုးပေါ့။

အဲဒီလိုအခြေအနေမျိုးတွေကိုတော့ မဖြစ်စေချင်ပါဘူး။ အားလုံးလိုအပ်တဲ့အချိန်မှာရစေချင်ပါတယ်။ သွေးတလုံးနဲ့ အသက်တခုလုံးဆုံးရှုံးသွားမျိုးမဖြစ်စေချင်ပါဘူး။”