အင်တာဗျူး
Border News Agency
မြောက်ဦး၊ သြဂုတ် ၇။
အာရက္ခတောင်သူလယ်သမားတွေဟာ စပါးတွေရောင်းမထွက်တာတွေအပါအဝင် အခက်အခဲတွေ၊ စိန်ခေါ်မှုတွေကို များစွာကြုံတွေ့ရင်ဆိုင်နေကြရပြီး ရေ ရှည်ရပ်တည်ရေးစိန်ခေါ်မှုတွေရှိနေကြပါတယ်။
အာရက္ခလယ်သမားတဦးကို Border News Agency က တွေ့ဆုံမေးမြန်ထားပါတယ်။
“အဓိက ဒီစပါးစျေးကွက်တွေဖော်ဆော င်ပေးရမယ်။အချိန်ကာလဒေသနဲ့ကိုက်ညီအောင် ကုန်စျေးနှုန်းတွေကိုလိုက်မီအောင်စပါးစျေးတွေကိုမြင့်တင်ပေးရပါမယ်။ဒါမှလယ်သမားတွေစပါးစိုက်နိုင်မှာပါ။ထွက်လာတဲ့စပါးနဲ့ဆန်တတော င်းကိုနှစ်သောင်းဆိုရင် ခုက မုန့်တလုံးကိုထောင့်ငါးရာ၊နှစ်ထောင်ပေးရပါတ ယ်။မနက်လူတယောက် မုန့်စားရင်သုံးထောင်လောက်ကုန်နေပါပြီ။”
“အဲဒီတော့ လယ်သမားမှာက အဓိကရောင်းစားရတာစပါး၊ဆန်။အဲဒီတော့ သူတို့ရောင်းရတဲ့ကုန်နဲ့တခြားကုန်တွေရဲ့စျေးနှုန်းကလုံးဝမကိုက်ပါဘူး။ ဒါက မုန့်စားတဲ့စာရိတ်လောက်ပဲပြောသေးတာပါ။”
“ငါးစျေး… ဘာမဟုတ်တဲ့ငါးစရိုင်းတသိုက်ဆိုရင်လည်း လေးဆယ်သားဆိုရင် တသောင်းပါ။အနိမ့်ဆုံးအဆင့်တသောင်းရှိပါတယ်။တသောင်းခွဲ…အဲဒီလိုမျိုးရှိပါတယ်။အဲဒီတော့ လယ်သ မားတွေမှာ သူတို့ကုန်နဲ့ကုန်စျေးနှုန်းကိုလိုက်မမီပါဘူး။စပါးစျေးကို ကုန်စျေးနှုန်းနဲ့လိုက်မီအောင်လုပ်ပေးဖို့လိုပါတယ်။”
“ဒါမှလယ်သမားတွေ စပါးစိုက်နိုင်မှာပေါ့လေ။သွင်းအားစုတွေက အာရက္ခပြည်သူ့အစိုးရဆီကတော့မဟုတ်ပါဘူး။ တခြား NGO အဖွဲ့တွေဆီက မျိုးစပါးပေးတာတွေရှိပါတယ်။”
“ဒါပေမယ့် သူတို့ပေးတာမထိရောက်ပါဘူး။ မထိရောက်ဘူးဆိုတာက လယ်သမားတွေလိုအပ်ချက်နဲ့မကိုက်ညီပါဘူး။”
“လယ်သမားတွေကိုသူတို့က မျိုးစပါးပေးပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သူတို့ပေးတဲ့ မျိုးစပါးတွေကအဆင်မပြေပါဘူး။ ပေးတာတွေလည်း နှောင်းနည်းပါတယ်။ စပါးစိုက်ပြီးမှ မျိုးစပါးတွေကိုပေးတာဆိုတော့ မျိုးစပါးတွေအချိန်မီမရကြပါဘူး။”
“အဲဒီလို မျိုးစပါးပေးတယ်ဆိုတာထက် လယ်သမားတွေရဲ့အခက်အခဲကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက် ငွေဆိုရင်ငွေ၊ဒါမှမဟုတ် ဓာတ်မြေသြဇာဆိုရင်လည်း ဓာတ်မြေသြဇာပေါ့။အဲဒိီလိုပေးစေချင်တယ်ပေါ့ သူတို့ကို။သူတို့ပေးတာမထိရောက်ပါဘူး။”
“အာရက္ခပြည်သူ့အစိုးရက ဓာတ်မြေသြဇာတွေကို စျေးပေါ့ပေါ့နဲ့လုပ်ပေးတာတွေတော့ရှ်ိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ထင်သလောက်တော့မဟုတ်ပါဘူး။ ပေါ့ပေါ့ ပါးပါးလည်းမဟုတ်ဘူးပေါ့။ သူတို့လုပ်ပေးတာကလည်း ထင်သလောက်မဖြစ်ပါဘူး။ စျေးကလည်း လယ်သမားတွေအဆင်ပြေစေနိုင်လောက်တဲ့ စျေးမဟုတ်ပါဘူး။”
“ကျနော်က လယ်လုပ်တာဆိုရင် အိမ်ထောင်ကျတာနဲ့ ခုနှစ်နှစ်၊ရှစ်နှစ်လောက်ရှိပြီပေါ့။ လုပ်ခဲ့တဲ့ရှေ့ကနှစ်တွေမှာ သိပ်အဆင်မပြေခဲ့ပါဘူး။”
“ဒါပေမယ့် အရှုံးပေါ်တဲ့လောက်ထိတော့မဟုတ်ပါဘူး။နောက်ပိုင်းမှာတော့ လယ်လုပ်လို့အဆင်မပြေပါဘူး။အဲဒါကြောင့် လယ်မလုပ်ဖြစ်တော့ပါဘူး။လ ယ်မလုပ်တာ မနှစ်ကတနှစ်နဲ့ ဒီနှစ်ဆို နှ စ်နှစ်ရှိပါပြီ။လယ်မလုပ်တော့ပါဘူး။လယ်ဧကက သုံးဆယ့်ငါးဧကလောက်ရှိပါမယ်။လယ်မလုပ်ဖြစ်တော့ပါဘူး။လယ်လုပ်ရင် ရှုံးပါတယ်။နောက်အဆ င်ပြေမယ့်ဟာတွေကိုပဲ ရွေးလုပ်နေပါတယ်။မိသားစုစားဝတ်နေရေးအတွက်ပါ။”
“လယ်ယာလုပ်ငန်းနဲ့ပြောချင်တာက လ ယ်သမားတွေအတွက် စျေးကွက်ဖော်ဆောင်ပေးရပါမယ်။လယ်သမားတွေလုပ်နိုင်အောင်ပေါ့။လယ်ထွန်ဖို့အတွက် ကျွဲ၊နွားဆိုတာထက် လယ်ထွန်စက်တွေ အဲလိုမျိုးတွေလုပ်ပေးရပါမယ်။လယ် ထွန်စက်ကို ဝယ်နိုင်အောင်ဖြစ်ဖြစ်၊ဒါမှမဟုတ် မဝယ်နိုင်တဲ့ လယ်သမားတွေအတွက် အငှားထွန်ဖို့ပဲဖြစ်ဖြစ်… အဲဒီလိုမျိုးလုပ်ပေးရပါမယ်။”
“ပြီးတော့…ဓာတ်မြေသြဇာတွေကို လွ ယ်လွယ်ကူကူစျေးပေါ့ပေါ့နဲ့ သုံးနိုင်အောင် အစိုးရအနေနဲ့ လုပ်ပေးရပါမ ယ်။ဒါမှ လယ်သမားတွေလည်း စပါးစိုက်ဖို့ကြိုးစားလာမှာပေါ့လေ။ဒီလိုမျိုးဆိုရင် နောက်နှစ်စိုက်နိုင်ဖို့ဆိုတာလည်း မလွယ်ပါဘူး။”
“စပါးစိုက်တယ်ဆိုတာက ကိုယ်တွေဖ က်က ပင်လယ်နဲ့နီးတော့ စပါးအထွက်နှုန်းနည်းတာနဲ့လည်းဆိုင်တာပေါ့လေ။စပါးအတွက်နှုန်းများတဲ့ဖက်တွေမှာဆိုရင်လည်း စပါးစိုက်ကြမှာပါ။ဘာပဲဖြစ် ဖြစ်…ဒီလိုမျိုး အလုပ်သမားစာရိတ်တွေနည်းမယ်၊ထုတ်ကုန်စပါးစျေးနှုန်းတွေက ထိုက်တန်သလောက်မရပါဘူး။ဓာတ်မြေသြဇာစာရိတ်တွေလည်း ဒီလိုမျိုးပဲရှိနေမယ်ဆိုရင်တော့ နောက်ပိုင်းစားနပ်ရိက္ခာဖုံလုံမှုအားနည်းလာမှာပေါ့လေ။”
