Border News Agency
မြေပုံ၊နိုဝင်ဘာ ၈။
အာရက္ခတပ်တော်(AA)ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ မြေပုံမြို့နယ်က ပြည်သူတွေဟာ စားဝတ်နေရေးအခက်အခဲတွေနဲ့ရင်ဆိုင်နေကြရပါတယ်။
အဲဒီအပြင် အာဏာသိမ်းစစ်တပ်ရေတပ်စစ်သင်္ဘောတွေက ပစ်ခတ်တာတွေလည်းရှိနေတာမို့ ဝမ်းစာရှာဖို့ခက်ခဲနေကြပါတယ်။
အဲဒီအကြောင်းတွေကို မြေပုံမြို့နယ်ကဦးရွှေလှမောင်က Border News Agency ကို ပြောပြထားပါတယ်။
“ခုကကိုယ်ပိုင်စက်လှေနဲ့မလို့အငှားထည့်ပြီးချခိုင်းတယ်။အသက်ကလည်းရလာတော့ ကျနော်ကတော့မသွားတော့ပါဘူး။နေဗီရှိတာကြောင့် အဝေးကိုသွားပြီး ပိုက်ချလို့မရဘူး။နေဗီကလည်း တားတယ်။မလာနဲ့ဆိုပြီး AAကလည်းတားတယ် မသွားနဲ့ဆိုပြီး နှစ်ဖက်လုံးကပြောတာကိုနာခံဖို့က ကျနော်တို့အပိုင်းပါ။
ကျနော်တို့က ဒီပိုက်ဆံရမယ့်အချိန်မှာ ပိုက်မချရရင် ကျနော်တယောက်ထဲနာတာမဟုတ်ပဲနဲ့ ပိုက်ဖာတဲ့သူတွေ ပိုက်ချတဲ့သူတွေအားလုံးက နစ်နာပါတယ်။ပိုက်ချရတာကို ခုရာသီမဟုတ်ပဲ မိုးရာသီချရတဲ့ပိုက်ကို ဆောင်းရာသီလည်းချနေရတယ်။
ပိုက်ကို အဝေးမှာသွားပြီးမချရရင် ဗိုက်ကရှိတာပဲ။ထမင်းကိုမဟုတ်လည်းစားရမယ် ဟုတ်လည်းစားရမယ်။အဲဒီလိုပဲထွက်နေရတယ်။ ဆောင်းရာသီမှာချရတဲ့အချိန်မဟုတ်ပဲနဲ့ ပိုက်ချနေရတယ်။
ဘယ်လိုသွားလုပ်ရမလဲ ဟိုဘက်ကပြောလည်းနာခံရမယ် ဒီဘက်ကပြေတာလည်းနာခံရမယ်။ကျနော်တို့က ကြားလည်းကြားထားတယ်။သိလည်းသိထားတယ်။
ပိုက်ချဖို့သွားတာနဲ့စစ်တပ်နေဗီကလူကိုသေနတ်နဲ့ပစ်တယ်။ ကျနော်တို့မသွားပဲနေတာကောင်းပါတယ်။အသက်အန္တရာယ်ကလွတ်ပါတယ်။
မိသားစုကခြောက်ယောက်ရှိပါတယ်။မြေးနှစ်ယောက်နဲ့ဆိုရှစ်ယောက်ရှိပါတယ်။အရင်ကနဲ့မတူတော့ဘူး။
ချင့်ချိန်ပြီးစားသောက်နေရတယ်။ဟင်းတရက်ငါးတရက်စားနေရတယ်။ပြောရမယ်ဆို ကျနော်တို့တောင်မှ ထမင်းတလုတ်ကိုဟင်းနဲ့ဖြစ်ဖြစ်ငါးနဲ့ဖြစ်ဖြစ်စားနေရတယ်။
အရင်ကတည်းက အလုပ်လက်မဲ့ဖြစ်နေတဲ့သူတွေကအများကြီးရှိပါတယ်။ကျနော်တို့ကတော့ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်မရှိရင်ပိုက်ကိုပဲရောင်းလိုက်တော့မယ်။အဲဒါတွေနဲ့ပဲစားနေတော့မယ်။
ဥပမာပိုက်တလက်ကိုသုံးသိန်းရတဲ့ တသိန်းနဲ့ရောင်းပစ်လိုက်မယ်။ထမင်းတလုတ်စားနေရရင် အကြွေးကသပ်သပ်ပေါ့။အလုပ်မရှိတဲ့သူတွေကျတော့ ထမင်းငတ်နေကြတယ်။
၂၀၂၄ မှာတော့ကျနော်တို့ကိုထောက်ပံ့ပေးမယ်ဆိုပြီး နှစ်လတကြိမ်လေးလစာပေးမယ်ဆိုလို့ပေးလည်းပေးဖူးတယ်။ဒုတိယအကြိမ်မှာ ပြဿနာတက်လို့ ကျနော်တို့ကန့်ထဲမှာ ကိုယ့်အချင်းချင်းပြဿနာတက်လို့ ကျနော်တို့ကြားသလောက်တော့ အဖွဲ့အစည်းဆိုတာက ပြဿနာတက်တဲ့နေရာမှာဆိုရင်သူတို့ကမပေးတော့ဘူး။
အမုန်းကိုသူတို့လိုလားမှုမရှိဘူး။ဖြစ်တာက ကျနော်တို့အချင်းချင်းဖြစ်တာမလို့ အဲဒီကတည်းကနေ ပြတ်သွားခဲ့တယ်။WFP ရိက္ခာမရတာကလည်း သုံးနှစ်ကျော်လေးနှစ်ကျော်လောက်ရှိနေပြီ။
ရွာမှာအလုပ်နည်းနည်းရှိတဲ့အချိန် စစ်ရေးကာလမဟုတ်တဲ့အချိန်နဲ့ကျရင် အပြင်ကိုထွက်ပြီး နေ့စားလုပ်တဲ့သူတွေအလုပ်လုပ်လို့ရတယ်။ပိုက်ချလို့ရတယ်။နည်းနည်းပါးပါးလုပ်စားလို့ရသေးတယ်။
WFP ရိက္ခာမရတဲ့အတွက်ကြောင့် တော်တော်လေးကိုဒုက္ခရောက်သွားကြတယ်။ကျနော်တို့တယောက်ကိုဆိုရင် သုံးသောင်းနဲ့တထောင်နှစ်ထောင်လောက်ပေးခဲ့တယ်။သူတို့က လူတယောက်စာကိုချိန်ပြီး ဆန်၊ဆီ၊ဆား၊ပဲ အဲတာကိုချိန်ပြီးသုံးသောင်းနဲ့နှစ်ထောင်လောက်ထိပေးခဲ့တယ်။
မိသားစုတခုမှာလူငါးယောက်ရှိရင် သုံးသိန်းရမယ်။အဲတာနဲ့ဆန်တအိတ်ဝယ်ထားလိုက်ရင် ငရုတ်သီးတွေနည်းနည်းဝယ်ထားလိုက်ရင် ချင့်ချိန်ပြီးစားလို့ရတယ်။
