​Border News Agency
ပုဏ္ဏားကျွန်း၊ ဇူလိုင် ၂၉။

​အမျိုးသမီးတွေအပေါ် အကြမ်းဖက်တယ်ဆိုတာကို အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုတဲ့အခါ မုဒိမ်းကျင့်လူသတ်တဲ့ကိစ္စကိုသာ ခေါ်တာမဟုတ်ပါဘူး။

​အမျိုးသမီးတွေအပေါ် ရုပ်ပိုင်း၊စိတ်ပိုင်း၊လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာကိုထိခိုက်အောင်ပြုလုပ်တာ၊အနိုင်ကျင့်တာ၊တရားမျှတမှုမရှိတာ၊ကျူးလွန်တဲ့ကိစ္စရပ်တိုင်းဟာလည်း အမျိုးသမီးတွေအပေါ် တနည်းနည်းနဲ့အကြမ်းဖက်ရာရောက်ပါတယ်။

​မုဒိမ်းကျင့်၊လူသတ်မှု၊ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုတွေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုကြတာကတပိုင်းပါ။

​အမျိုးသမီးတွေကို အကြမ်းဖက်တယ်ဆိုတဲ့ ဖွင့်ဆိုချက်ဟာ မုဒိမ်းမှု၊လူသတ်မှုထက်မက ကျယ်ဝန်းပါတယ်။

​မုဒိမ်းမှု၊လူသတ်မှုလို အသက်ခန္ဓာကို ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ဖြစ်စဉ်မျိုးဟာ လူ့အဖွဲ့အစည်းတခုကို အပြင်းအထန်ရှော့ခ်ရစေပေမယ့် အဲဒီလိုရှော့ခ် ဖြစ်တဲ့အဆင့်မျိုးထိ မဟုတ်ပေမယ့် အမျိုးသမီးတွေကိုရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ဒဏ်ရာမဲ့တဲ့အကြမ်းဖက်မှုတွေ (Invisible And Woundless Violence) ကတော့လူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ တရားမျှတမှုကို တောင်းဆိုဖို့အတွက် တိမ်မြုပ်နေဆဲပါ။

​ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာဒဏ်ရာမဲ့အကြမ်းဖက်မှု (Invisible And Woundless Violence)

​အမျိုးသမီးတွေအပေါ် နှိမ့်ချဆက်ဆံတာ၊တရားမျှတမှုကို ပိတ်ပင်တာ၊တန်းတူညီမျှမှုရှိတဲ့ ဥပဒေစနစ်တွေကို မျက်ကွယ်ပြုထားတာတွေဟာ ဒဏ်ရာမဲ့တဲ့အကြမ်းဖက်မှုတွေ ဖြစ်ပါတယ်။

​အဲဒီလိုဒဏ်ရာမဲ့ အကြမ်းဖက်မှုတွေအတွက် တရားမျှတမှုကိုတောင်းဆိုဖို့ ပျက်ကွက်နေတာဟာ လူသတ်မုဒိမ်းမှုလို ဆိုးဝါးတဲ့ပြစ်မှုတွေ ပေါ်လာဖို့အတွက် ရေခံမြေခံမျိုးကို တဖက်တလမ်းက ဖန်တီးနေသလိုဖြစ်နေပါတယ်။

​အဲဒီနေရာမှာ လူ့အဖွဲ့အစည်းကို ဦးဆောင်သူတွေ၊ပုံရိပ်ရှိတဲ့သူတွေရဲ့ အပြုအမူနဲ့အတွေးအခေါ်ဟာလည်း အဓိကရိုက်ခတ်ပါတယ်။

​”အမျိုးသမီးတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘယ်သူ ဘယ်အဆင့်က ဘယ်လိုဆက်ဆံတယ်။”၊ “ဘယ်လို ပြုမူတယ်။” ဆိုတဲ့ အပြုအမူတွေဟာ သာမန် လူပုဂ္ဂိုလ်တဦးချင်းစီရဲ့ ပုဂ္ဂလိကနယ်ပယ်ထဲက ကိစ္စမဟုတ်တော့ဘဲ လူ့အဖွဲ့အစည်းတခုရဲ့ အမူအကျင့် (Institutional Behavior)မျိုးကို ရောက်သွားနိုင်ပါတယ်။

​အိမ်ထောင်ရေးဖောက်ပြန်မှု၊လူမှုကျင့်ဝတ်ချိုးဖောက်မှုနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျူးလွန်ခံရတဲ့အမျိုးသမီးတွေအပေါ် ဥပဒေကြောင်းအရ ရပိုင်ခွင့်တွေကိုဖော်ဆောင်ဖို့နဲ့ ကျင့်ဝတ်ပျက်ကွက်မှုတွေကို ထိန်းကျောင်းဖို့ အင်စတီကျူးရှင်းအလိုက်ပျက်ကွက်နေရင်လည်း ဒါဟာအင်စတီကျူးရှင်းဆိုင်ရာအမျိုးသမီးတွေအပေါ် အကြမ်းဖက်မှုပါပဲ။

​တော်လှန်ရေးနဲ့စစ်ပွဲကာလတွေမှာ လူ့အဖွဲ့အစည်းတခုဟာ နယ်ပယ်အစုံမှာ ထိခိုက်နစ်နာမှုတွေရှိပါတယ်။

​ဆင်းရဲမွဲတေမှု၊ အလုပ်လက်မဲ့မှု၊ အရွယ်မတိုင်မီ အိမ်ထောင်ပြုမှု၊ အတင်းအကျပ်လက်ထပ်မှု၊ အတင်းအကျပ်ကွာရှင်းမှု၊ ရာဇဝတ်မှုနဲ့ လူမှုအသိုင်းအဝန်းအတွင်းမလုံခြုံမှု၊ အကြမ်းဖက်မှုတွေက အကျိုးဆက်အနေနဲ့ရှိလာပါတယ်။

​နောက်ပြီးစစ်ပွဲနဲ့ပဋိပက္ခကာလတွေမှာ အမျိုးသားတွေရဲ့အခန်းကဏ္ဍဟာ သဘာဝတရားအရ ရှေ့ကိုရောက်လာလေ့ရှိပါတယ်။

​အဲဒီလိုအမျိုးသားတွေရဲ့အခန်းကဏ္ဍဟာ ရှေ့ကိုရောက်လာတဲ့အခါ ဘယ်လိုပဲပြောပြောတရားမျှတမှုနဲ့ လူ့ဂုဏ်သိက္ခာအပေါ် “ကျင့်ဝတ်အရ လေးစားမှု၊ ကာကွယ်မှု၊ စောင့်ရှောက်မှု”ဆိုတဲ့ သဘောတရားတွေကို မျက်ကွယ်မပြုဖို့လည်း လိုပါတယ်။

​ဖိုဝါဒီ လွှမ်းမိုးစနစ် (Patriarchal System)

​စစ်ပွဲနဲ့ပဋိပက္ခကာလတွေမှာ အမျိုးသားတွေဟာ လူမှုအဖွဲ့အစည်းရဲ့ အဓိက အခွင့်အာဏာ၊အခွင့်ထူးတွေနဲ့အရင်းအမြစ်တွေကို ပိုထိန်းချုပ်ခွင့်ရလာတတ်ပါတယ်။

​အဲဒီအခြေအနေမှာ အမျိုးသမီးတွေကို တဖြည်းဖြည်းနဲ့မူဝါဒ၊ဆုံးဖြတ်ချက်ချပိုင်ခွင့်နယ်ပယ်တွေကဖယ်ကျဉ်ထားတဲ့ လူမှုအဆောက်အအုံ (Social Structure)ဖြစ်လာတတ်ပါတယ်။

​အဲဒီလို လူမှုအဖွဲ့အစည်းရဲ့ထိပ်ပိုင်းက လူပုဂ္ဂိုလ်တွေ၊အဖွဲ့အစည်းတွေမှာ အမျိုးသမီးတွေရဲ့အခန်းကဏ္ဍ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ဘေးရောက်လာတာနဲ့အမျှ အောက်ခြေလူမှုအဆောက်အအုံတွေ ဖြစ်တဲ့မိသားစု၊အိမ်ထောင်ရေး၊ လူမှုပတ်ဝန်းကျင်တွေမှာလည်း Misogyny ဆိုတဲ့အမျိုးသမီးတွေရဲ့သိက္ခာ၊ဂုဏ်ပုဒ်နဲ့ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ခွင့်တွေကို ပစ်မှတ်ထားနှိမ့်ချပုတ်ခတ်တတ်တဲ့ အမူအကျင့်၊ စံနှုန်းတွေနဲ့ အယူအဆတွေဟာလည်း တပြိုင်နက် ခေါင်းထောင်လာပါတော့တယ်။

​အဲဒါတွေဟာ အမျိုးသမီးတယောက်ချင်းစီအပေါ် အသက်အရွယ်မရွေးခြိမ်းခြောက်ခံလာရတဲ့ လူမှုပတ်ဝန်းကျင် အလေ့အထ(Social Habits)ထိ ဖြစ်သွားနိုင်ပြီး နောက်အနာဂတ်မှာ လူ့အဖွဲ့ အစည်းတခုအတွက် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်တွေ၊လူမှုမတည်ငြိမ်မှုတွေထိ ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။

​အဲလိုသာဖြစ်လာခဲ့ရင် အမျိုးသမီးတွေဟာ လူသားအဖြစ်အသိအမှတ်ပြုမှုကဆုံးရှုံးပြီး ကြက်ခြံထဲက ကြက်တွေလို အဆင့်သာသာပဲ အမြင်ခံသွားရနိုင်ပါတယ်။

​ဘာကြောင့်ဆို Misogyny ဟာ လူ့အဖွဲ့အစည်းတခုရဲ့ အလေ့အထဖြစ်လာတဲ့အခါ အမျိုးသမီးတွေမှာ မိမိကိုယ်ခန္ဓာကို ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်မှု (Bodily Autonomy) ဟာ ပျောက်ကွယ်သွားပါတော့တယ်။

​အဲဒီလို (Bodily Autonomy) တွေ ဖျောက်ဖျက်ခံလိုက်ရတဲ့ လူမှုအဖွဲ့အစည်းစံနှုန်းတွေ၊အမျိုးသားတွေ ထိန်းချုပ်မှုအောက်ရောက်သွားတဲ့ နိုင်ငံရေးစနစ် အယူအဆတွေဟာ ဒီကမ္ဘာကြီးမှာရှိနေပါတယ်။

​အမျိုးသမီးတဦးမှာ သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်၊သူမရဲ့ဘဝအပြောင်းအလဲနဲ့ သူမရဲ့အနာဂတ်အပေါ် ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့် (Bodily Autonomy)ဟာ အမျိုးသားတွေနဲ့အခွင့်အရေး တန်းတူရှိပါတယ်။

​အဲဒီအခွင့်အရေးကို ပစ်ပယ်တဲ့၊ကန့်သတ်တဲ့၊ဖျက်ဆီးတဲ့အမူအကျင့်အပြုအမူတိုင်းဟာ အမျိုးသမီးတွေအပေါ် အကြမ်းဖက်မှုမြောက်ပါတယ်။

​စစ်ပွဲကာလ၊ပဋိပက္ခကာလနဲ့ တော်လှန်ရေးကာလတွေမှာ အမျိုးသားတွေရဲ့ အခန်းကဏ္ဍတွေဟာ ရှေ့ကိုရောက်နေတာ မှန်ပါတယ်။

​အမျိုးသမီးအခွင့်အရေးဆိုတာ အမျိုးသားတွေရဲ့အခန်းကဏ္ဍကို ချေဖျက်တဲ့သဘောမျိုးလို့လည်း တဖက်သတ် အဓိပ္ပာယ်မထွက်ဖို့လည်း လိုပါတယ်။

​ဒါပေမယ့်စစ်ပွဲကာလ၊ပဋိပက္ခကာလနဲ့ တော်လှန်ရေးကာလတွေမှာ အမျိုးသားတွေရဲ့ အခန်းကဏ္ဍတွေဟာ ဘယ်လိုပဲ ရှေ့ကိုရောက်နေပါစေ အမျိုးသမီးတဦးချင်းစီရဲ့ (Bodily Autonomy) ကို ဖျက်ဆီးတဲ့ အပြုအမူ ဓလေ့စရိုက်တွေဟာလည်း လူ့အဖွဲ့အစည်းနဲ့ တော်လှန်ရေးမှာ မထွန်းကားလာဖို့လိုပါတယ်။